“Overigens wil ik dit nog kwijt; mij viel het op dat de haard van de coronabesmetting in onze provincie zich op ongeveer dezelfde plaats bevindt als die van de Q-koorts jaren geleden: de streek rondom Uden. Er zou onderzoek gedaan moeten worden naar een eventueel verband.”

Dat vind ik een interessante stelling. Ik vermoed dat er achteraf met de data geconcludeerd kan worden of het een causaal verband betreft of niet. We moeten er wel voorzichtig mee zijn, met conclusies. Soms lijken oorzaak en gevolg heel logisch, maar blijkt er in de praktijk meer mee te spelen. Zo is er aan mijn vaders kant veel mis met hart en bloedvaten, maar kende de keuken van mijn oma misschien ook niet het meest gezonde menu. Moeilijk te doorbreken bovendien, die vermaledijde eetgewoonten… Maar, zoals gezegd: interessante vraag!

Overigens wil ik dit nog kwijt; mij viel het op dat de haard van de coronabesmetting in onze provincie zich op ongeveer dezelfde plaats bevindt als die van de Q-koorts jaren geleden: de streek rondom Uden. Er zou onderzoek gedaan moeten worden naar een eventueel verband.

Stel mensen zijn vruchtbaar tot hun 50e jaar, dan spelen de evolutie en de natuurlijke selectie na die leeftijd geen rol. Bij mensen die met opzet geen kinderen voortbrengen, is er ook geen sprake van evolutie en natuurlijke selectie.
Hoe is het gesteld met mensen tussen de minimaal 10 en 50? Daar hangt het af van de eigenschappen, die doorgegeven worden aan hun kinderen. Gehandicapte en chronisch zieke ouders kunnen toch vaak uit oogpunt van evolutie prima kopieën produceren, waardoor hun nakomelingen zich uitstekend kunnen aanpassen aan de omgeving.

Kortom, voor de keuze van wie wel en wie niet de beste zorg krijgt, is natuurlijke selectie niet van betekenis.

Een arts zette in de afgelopen dagen uiteen dat de selectie van de meest intensieve zorg geen kwestie is van vergelijken tussen patiënten. Maar dat het bij elke persoon gaat om de levensverwachting. Als die heel slecht is door het coronavirus en – meestal – onderliggende ziekten, dan wordt bezien of de patiënt het risico van nodeloos, ernstig lijden wenst.
Zoiets geldt ook buiten een pandemie.

Als men dan nog capaciteit tekort komt, dan zijn er geen regels. Hopelijk zijn er artsen die goed kunnen improviseren.

Tenslotte is er nog Captain Hindsight ofwel als we dat hadden geweten, dan hadden we het anders gedaan: geluisterd naar de voorspellingen van deskundigen, geluisterd naar Bill Gates, voldoende capaciteit en middelen aangeschaft, niet zo bezuinigd op de zorg, meteen hele maatregelen genomen in plaats van halve, meteen gehandhaafd in plaats van weken later, gedaan alsof alleen ouderen en kwetsbare mensen een groot risico lopen, niet op een mooie dag gedaan of er niets aan de hand is en de drukke terrassen en stranden opgezocht, enzovoorts.
Daar hebben we nu niets aan. Dat is later van belang voor een evaluatie.

Ja Gerrit, het is een verschrikkelijke foto. En geen kip die er nog over praat, overigens ook niet vóór dat het c-woord zijn intrede deed. Het hoort nou eenmaal bij het leven, ons brein categoriseert de waarneming en op een of andere manier ebt het gevoel erbij weg. Dat zal met de huidige epidemie-slachtoffers waarschijnlijk niet veel anders zijn. Zoals we achteloos langs oorlogskerkhoven rijden. Ik heb eerst een geshopte foto gemaakt op basis van de foto op de homepage. Het jochie knipte ik uit het plaatje en liet een wit vlak over, een witte vlek in de branding, maar het had ondanks de herkenbaarheid onvoldoende zeggingskracht. Groeten, Bob

gerrit

Wat heb je het weer prachtig samengevat. Mooi om tussen de regels te kunnen lezen dat je aan je eigen kinderen doorgeeft wat jouw vader aan jou gaf.
Je wens aan ons geef ik graag weer aan je terug, wees “corona voorzichtig” in je C1 werkzaamheden, blijf fit en gezond en verrijk ons nog vaak met jouw inzichten.