Persoonlijke omstandigheden.
En nu op vakantie om bij te komen! Maar ben geïnteresseerd om van gedachten te wisselen in gesprek..
Heeft ook mijn voorkeur omdat een ontmoeting zoveel meer invloed kan hebben.
Ik meld me! Groet

Harrie, je was zo lekker bezig is er iets tussen gekomen en wanneer volgt de rest? Het vandaag van 18/2 is al weer een paar dagen voorbij 🙂

Waarmee ik maar wil zeggen dat het o zo belangrijk en logisch is dat bouwprojecten aan zeer kritische normen getoetst en gewogen moeten worden. Het is alleen maar goed dat daarin ook wettelijk gezien ‘rechten en plichten’ in opgenomen moeten worden.

Naar het nu.
Er staat nogal wat op stapel in Eindhoven en ik probeer daarin als leek, inzicht vanuit interesse te ontwikkelen.
Wat ik maar al te graag wil meemaken is dat mijn stad alleen maar mooier wordt.
Te gek toch? Ik word alsmaar ouwer en lilikur maar mijn stadje wordt met de dag mooier! Kijk, da wil de toch als ouwe snoeper van oew partner meemaken.

Het is een heel verhaal wat ik hier aan het vertellen ben en ik besef dat ik op de praatstoel zit maar jawel, ik weet zeker dat ik mijn punt nog ga maken.

Of je iets mooi of lelijk vind heeft alles met emotie te maken.
Ik als kunstenaar en beeldend vormer mag toch aannemen dat ook u iets mooi of lelijk vindt. Dat is persoonlijk en helemaal oké.
Als je nu iets gaat creëren waar een ieder weliswaar het zijne van mag vinden maar uiteindelijk als gezamenlijk plan door de deur moet dan kom je nogal als beroepsgroep en nu heb ik het over onze plannenmakers en bouwers wat tegen.
Te hoog, te dik te, lilluk te kaal etc. Iedereen is bang met de verkeerde partner in bed te stappen.

Ik heb Eindhoven lief en er eigenlijk nooit een hekel aan gehad.
Net als in het leven is het zo’n beetje een partner…je staat er mee op en je gaat ermee naar bed 😅
En dat kan mee of tegenvallen.
In het geval Eindhoven, was mijn relatie in het begin stroef. Rijke historie..check! Philips en Daf..check en zo kan ik nog wel even doorgaan maar wat was ze lilluk!!
Hemeltje lief…de sixties hadden een kaalslag veroorzaakt in de ‘stad’ die het ineens moest worden!
Met pijn in het hart kijkt de nog wat oudere generatie, terecht met afschuw terug naar wat er is afgebroken!
Prachtig Stadhuis enz. te triest voor woorden maar dat is een andere discussie.

Heb begin jaren 70 meen ik, een scriptie geschreven op de middelbare school over het plan Bakema…het Cityplan noem ik het maar even voor het gemak.
Kwam er op neer dat werkelijk HET HELE centrum moest wijken (lees afgebroken) omdat er voor de vaart der volkeren ruimte gemaakt moest worden in lijn met het nieuwe denken…het grootsstedelijk denken!

Rotterdam had zijn hart verloren door een vreselijk bombardement.
Eindhoven had ook zijn portie gehad in WOII dus daar moest ook iets mee.
Nu dachten de Rotterdamse Architecten Broek en Bakema (correct me if I am wrong) dat hier ook te moeten realiseren: beton..beton en nog wat meer beton..

Tsja, het was de nieuwe tijd nietwaar en er werden berekeningen gemaakt over bevolkingsgroei etc. en daar moest voor gebouwd worden.
Heb het document hier nog liggen in gedrukt compact formaat:
Het gebouw wat past-boem neergezet moest worden was verre van compact…300 meter lang, 60 tot 80 meter hoog en veels te breed.

Huiver…u kunt het zich denk ik wel een beetje voorstellen.
Goed, dat dit ontwerp ik meen door de provincie GELUKKIG is afgeschoten op het laatste moment in de procedure.
Het was al door de gemeenteraad bejubeld en ongetwijfeld door de toen gemaakte prognoses afgewogen.
Eindhoven zou immers in het jaar 2000 naar verwachting rond de 1 miljoen…u leest het goed, 1 miljoen inwoners moeten herbergen.

Zo zie je maar hoe betrekkelijk prognoses, vormgeving en alle facetten van visie aan erosie onderhevig kunnen zijn.

(Ik plak er nog maar een deeltje aan vast, hoeft u niet alles terug te lezen)

Ben Eindhovenaar in hart en nieren en gelukkig nog in bezit daarvan 😉
In augustus dit jaar mag ik gaan vangen, dwz genieten van mijn AOW en pensioen.
Als zowel ondernemer en min of meer sociaal bewogen mens, stap en doorleef ik al fluitend, mijn wandelgangen door het Eindhovense.
Letterlijk, want ik hou van wandelen en neem er de tijd voor.

Zo kan ik mooi laten bezinken wat de omgeving mij te bieden heeft.
Vaak, omdat ik nou eenmaal ook van het dorpse houd loop ik over de
Hoogstraat naar het centrum en dan mooi weer terug door het groen van de Genneperparken, boerderij en zeker langs het door mij geliefde Prehistorisch dorp.
Fantastische plek! Midden in de stad maar daar ben je je totaal niet bewust van.
Ik kan het weten. Ben er namelijk in 2007 vrijwilliger geweest in de onderhoudsploeg.
Enorm genoten van het daar aanwezig zijn! Het werken met hout en enfin veel meer zaken.

Nou effe to the point.
Heb de stad natuurlijk door en door beleefd als inwoner op maar weinig locaties: Gestel, Gestel en Gestel…heb het er blijkbaar erg naar de zin 😉

(Ik sla dit bericht nu even op voordat ik het kwijtraak)

Het huisje-tuintje-concept biedt geen oplossing voor de problemen van deze tijd. Het is een achterhaald concept, dat symbool heeft gestaan voor de individualisering van de maatschappij. Die individualisering is te ver doorgeschoten. Er zijn betere oplossingen voor een land waar ruimte steeds schaarser wordt. Breken met tradities is altijd lastig, dat heeft tijd nodig. Maar het bewustzijn begint gelukkig langzaam te komen.

Bovendien is er niet één oplossing voor de woningnood / wooncrisis. En gelukkig is de keuze ook niet zo zwart-wit als dit artikel doet vermoeden. Het is niet kiezen tussen alléén maar dure hoge torens of alléén maar sociale huurwoningen met een tuintje. De oplossing ligt in het benutten van kansen. In een compacte stad zal je daardoor meer hoogbouw en appartementen zien verschijnen. Op andere plekken zijn andere type woningen voor de hand liggend. Op voorhand uitsluiten van kansen, op basis van eenzijdig gevormde meningen, draagt allerminst bij aan het oplossen van het probleem.

Bovendien zit de uitdaging niet in het bouwen van de juiste type woning, maar in de doorstroming op de woningmarkt en het aanpakken van het systeem van wetten en regels die de woningprijzen opstuwen. Het belangrijkste is dat een woning (of het nu koop of huur is) voor iedereen betaalbaar blijft, ongeacht je inkomen of leeftijd.

Het is ook vreemd dat een prive tuin als standaard en recht word gezien. In landen als Spanje groeit bijna geen enkel gezin op met een tuin, is een appartement de standaard. En die kinderen zijn ook hartstikke gelukkig! Sterker nog, doordat men naar buiten gaat en zich niet in prive tuintjes verschuilt komt men daar veel meer met elkaar in contact.

Een gezamenlijke tuin, en gedeelte ruimtes heeft meer toekomst dan rijtjes huizen waar ieder gezin zich in zijn eigen tuintje verstopt.