Al jarenlang erger ik me aan uitspraken als ‘mensen met lange tenen’. Hoe grappig het stuk ook bedoeld zal zijn, met die ene uitspraak stoot het tegen de goede smaak en bovendien is het kwetsend voor mensen met megalodactylie. Bovendien is schermen met ‘een kort lontje’ grievend voor iedereen die rondom oud- en nieuw het slachtoffer is geworden van gemanipuleerde en/of ingekorte lontjes. Ongepast derhalve en onnodig bovendien.

Ervan uitgaande dat u dit artikel nog eens kritisch zult bezien en tot een ander besluit dan publicatie te komen, groet ik u vriendelijk.

M. Paaiton