Beste Lilith,

Ik ben een beetje verbaasd over deze late reactie bijna twee jaar na dato. Temeer omdat de Gouddelver helaas is overleden zie https://dse.nl/herinneringen-aan-lau-kanen-alias-gouddelver/
Er zijn in deze dialoog voldoende genuanceerde standpunten uitgewisseld.

Hoewel we deze twee reacties toch hebben doorgelaten ziet de redactie van DSE deze discussie uit 2018 dan ook als afgesloten.

Bas, bij ons werdt er zeker geweld gebruikt tijdens de demonstratie.
Er werdt met de protestborden geslagen en mensen werden voor allerhande dingen uitgemaakt (vieze vuile kankerhoer enz.) Sommige van de meisjes die meeliepen, waren minderjarig en erg geschokt dat zoiets tegen ze gezegd werd (zeker voor de neus van kinderen.)
Naderhand kwam het op NH-tv en de organisator van de groep zei schijnheilig; ‘Oh neehoor, maar wij zijn vreedzaam.’
Gelukkig volgde NH-tv dat op met een paar net-opgenomen clipjes, waarin duidelijk te zien was dat ze dat niet geweest waren.
Overigens, een Zwarte Piet, die het waagt om te kijken, te spreken, te zwaaien of te gebaren naar de protestgroep, die wordt uit de groep gezet. Daar hebben we erg strenge regels over gekregen.
Mijn vader maakte zich vorig jaar zo’n zorgen over het geweld, dat hij naast de protestgroep is gaan staan en hij heeft níemand van de Pieten zien gebaren of zwaaien of schelden.

Naderhand claimde de groep wel dat ze lastiggevallen waren met scheldwoorden. Omdat er 3 camera’s meeliepen, die het hele protest filmden, werd er gevraagd om beeldmateriaal van dat lastigvallen. Maar dat hadden ze toevallig niet.

Iedereen is gelijk, zodra de schmink erop zit. De discriminatie die daarbuiten plaats vindt, die moet aangepakt worden.
Maar Piet wordt door iedereen goed ontvangen. Het is het grote moment waarop iedereen hoedanook geaccepteerd wordt en er samen feest wordt gevierd.

De groepen die van Piet genieten, zijn altijd gemengde groepen. Grote, enthousiaste families van Surinamers staan enthousiast te zwaaien en zeggen dat ze zo blij zijn dat Piet terug is.
Oudere mensen staan trillend in de kou, met hun rollator en vertellen dat ze van plan zijn om met de kleinkinderen iets leuks te organiseren. Ze stralen als je hen een compliment over de gepimpte rollator geeft.

De demonstranten, vorig jaar, waren bij ons 50/50 donker en wit. Ik dacht eerst dat het meer donkere mensen waren, maar het waren witte mensen met gigantische voorover-hangende capuchons en balaclava’s op. Vandaar.
Het Pietje van 11 jaar, is bij het langslopen voor ‘vieze vuile kankerhoer’ uitgescholden. Ze had net een hele heftige familie-tragedie achter de rug (vandaar dat ze meemocht, ondanks dat ze te jong was) en begon te huilen.
De demonstranten lachtten erom en filmden haar. Later hebben ze, toen Sinterklaas langskwam, nog met hun protestborden op de kont van het paard geslagen, dat bijna een rijtje kinderen omver schopte.
Het filmpje werd online geplaatst, met een tekst als; ‘Lekker de witjes gepest vandaag’ en ‘Lekker puh.’
Ik snap het punt dan ook niet meer. Ik was niet in de veronderstelling dat dit een oorlog tussen wit en zwart was.

Waarna er met graffiti op iedere muur ‘no more black face’ gespoten is, ook op cultureel erfgoed en mensen hun privéhuis.
Laatst tijdens het protest tegen het Amerikaanse politiegeweld, (black lifes matter) begon er ook iemand over Zwarte Piet en hoe dat eigenlijk hetzelfde is. Het stootte me erg tegen de borst om zinloos en bloederig ‘nikkertje-moorden’ (zoals dat daar dan heet) in Amerika, te vergelijken met een intocht vol juichende kinderen en verklede mensen met goede intenties.
Ik vind dat zelf nogal denigrerend naar de slachtoffers van die afschuwelijke moorden. De meeste mensen die met zo’n bord protesteerden, waren dan ook hartstikke wit. Het grootste gedeelte van mensen met een kleurtje, heeft volgens mij nog steeds geen probleem met Piet. Die kijken er wat rationeler naar. Of vieren het feest zelf ook.

Hoedanook, het is een heel andere wereld, kennelijk, die sommige mensen ervaren.
Als ik iemand’s gezicht zie stralen, als ik hem/haar als Piet complimenteer en de kinderen hoor zingen, is dat echt net magie. De manier waarop je zo persoonlijk met een onbekende kunt communiceren, dat iemand je over vroeger verteld, zonder enig aarzelen, alsof ze je al jaren kennen. De opgetogen mensen die staan te klappen, na 4-5 uur in de soppende regen gestaan te hebben. Dat soort liefde vind je niet zomaar overal. Ik heb zelden zo’n persoonlijke connectie met iemand, maar als Piet, lukt dat wel, met honderden mensen tegelijk.

5 minuten later vlogen er pepernoten en zoete schuimpjes door het klaslokaal. Als je snel was kon er zoveel mogelijk veramelen. Wat waren dat leuke tijden.

Geef mij zwarte Piet maar in plaats van blanke piet of veeg piet. Ik heb aan zwarte Piet de beste herinneringen.

De slechte herinneringen heb ik van mensen die gemeen zijn, en stigmatiseren en de slachtofferkaart meteen trekken zoals enkele volwassen klagers doen.

Het is een kinderfeest en totaal onschuldig omdat de kinderen weten dat wie zoet is lekkers krijgt.
Als kind gaat het maar om 1 ding om cadeautjes en plezier.

Ik heb nog geen enkel zwart kind horen klagen als ie een cadeautje kreeg of snoep.

Misschien waren de klagers zelf wel stout en kregen ze niets omdat ze stout waren geweest.

Bas, je schrijft: ZP is dommig, klunzig en ondergeschikt aan een witte man. Slechts met één van deze kwalificaties ben ik het eens: Piet is de knecht van Sinterklaas. Maar jij maakt hem dommig en klunzig, terwijl ik hem een vrolijke en gezellige kindervriend noemde, die vol grappen en grollen zit; die geen slaaf is en er ook niet als een slaaf uitziet. Het negatieve imago wordt feitelijk door jou zelf geschapen; het wordt ZP als het ware opgeplakt. Jammer.
En als ZP zonder het te zijn soms dommig doet, houdt de Sint zich soms niet van den domme, om zich te verstaan met het grut waarvoor hij optreedt?
En die enorme rode lippen, die pikzwarte huid, het Surinaams accent en het pagekraagje, die niet door de schoorsteen veroorzaakt kunnen worden: duiden die er juist niet op dat Piet een sprookjesfiguur is, ontsproten aan een opgewekte, kindvriendelijke fantasie? Ik zou om economische redenen trouwens niet graag de kost geven aan de Zwarte Pieten met een Gronings. Limburgs, Brabants of onmiskenbaar Rotterdams of Amsterdams accent.
Om af te ronden: we moeten niet ageren tegen Zwarte Piet, maar tegen degenen die donkere kinderen pesterig Zwarte Piet noemen. Een racistische mentaliteit verdwijnt niet door de afschaffing van een zwarte sinterklaasbediende.

Jammer ik mis hier toch een beetje de nuance zoals die bij Bob en Gouddelver te vinden is. Ik wordt meteen al verkeerd begrepen als ik stel dat de relschoppers teveel aandacht krijgen omdat vanuit die basis het stuk verder wordt geschreven. Mij lijkt dat er geen misverstand kan bestaan over de relschoppers die in de pers de meeste aandacht krijgen? We hebben dat bijvoorbeeld in het ED “Grimmige sfeer tijdens Zwarte Piet-demonstratie” en weer zes mannen opgepakt tijdens zwarte piet rellen uitgebreid kunnen lezen. Ook bij de gele hesjes (in Frankrijk) krijgt de vernieling, de branden en de plundering de meeste aandacht.

Herkenbaarheid was en is voor mij nog steeds een valide argument. Een TV experiment bij de allerkleinste zegt niet alles juist in groep drie vier en vijf wordt er in het begin nog geloofd waarbij dan langzaamaan de twijfel begint boven te komen. Maar met een beetje extra begrip en geduld voor het aanpassen van een oude traditie van zowel voor als tegenstanders moet het ons toch lukken om die mooie traditie op een nieuwe manier te vieren?

Overigens op wie reageer je eigenlijk als je onder de bijdrage van Gouddelver schrijft -hierboven-?

Dat racisme bij een deel van de propieters een rol speelt valt volgens mij niet meer te ontkennen. Toch berust het verhaal van Gouddelver deels op een misverstand: Kick Out Zwarte Piet stelt niet dat mensen die van zwarte piet houden, racisten zijn. Voorman Jerry Afriyie heeft meermaals heel duidelijk gesteld: “Ik heb nog nooit iemand racist genoemd”.

Wel is zwarte piet zelf een racistisch stereotype: ZP is dommig, klunzig, ondergeschikt aan een witte man, en er is echt niemand die enorme rode lippen, een pikzwarte huid, een Surinaams accent of een pagekraagje krijgt als hij door een schoorsteen heen dondert. Dat kun je wel zien aan sint, de kerstman of zelfs het paard van de sint, die ook allemaal door die schoorsteen heen gaan, zonder zwart, dom of slaafs te worden.

Het is niet gek als je ooit van zwarte piet hield, dat deed ik ook als kind. Dat maakt je niet ineens een racist.

Het is wel zo dat iedereen in Nederland intussen weet dat veel zwarte kinderen worden gepest met zwarte piet, en dat een grote groep (50%) van de mensen hem als een beledigend stereotype ervaart. Niemand kan meer zeggen: och, dat wist ik niet.

Als je per ongeluk op iemands voet gaat staan is dat niet erg, je zegt sorry en stapt eraf. Maar op iemands voet blijven staan terwijl je weet dat je hem kwetst, dat is raar. Je kunt niet steeds zeggen: “sorry, hadden we niet zo bedoeld”, en intussen blijven staan. Hoe we het bedoelen maakt niet uit, we moeten eindelijk eens van die voet af, en een schoorsteenpiet, gewoon met een paar vegen, is een prima oplossing.

Wat betreft herkenbaarheid: daar hoeven we ons niet druk om te maken. De meesten kennen het experiment van TV wel, waarbij een juf zich voor het oog van de hele kleuterklas verkleed in sinterklaas. De kinderen zien wel dat ze zich omkleed, maar het maakt niks uit voor deze magische denkertjes: zodra ze is omgekleed, IS ze sinterklaas, en de juf?
“Die is even weg”.

Misschien is deze Eindhovense podcast op RaraRadio daarover nog een goede toevoeging:
https://soundcloud.com/grauwegrutjes/radio-grutjes-10-zwarte-piet

Ik heb zelf op een basisschool gezeten waar ik alleen met 2/3 andere kinderen 100% Nederlands was (in hoe verre iemand nog 100% Nederlands kan zijn. Ik denk en hoop dat we allemaal wel iets multicultureels in ons bloed hebben). De rest van de kids kwamen van verschillende culturen, wat ik overigens écht het aller leukste vond/vind van de wereld.

Waar ga ik nu heen met dit stukje…? Laat ik het zo zeggen dat mijn vriendinnen en ik het er toen al over hadden, wel op een andere niveau, maar toch. We vonden het niet helemaal kloppen, maar genoten overigens wel ontzettend van dit mooie feest.

Ik vind dat als een grote groep zich gediscrimineerd voelt er van alle kanten belletjes moeten gaan rinkelen. Uiteindelijk is het een kinderfeest, de kinderen maakt het echt niets uit(ik sta vaak voor de klas, kan dit dus ook redelijk inschatten). Als het de kinderen niet uit maakt en je een redelijk grote groep er gelukkig mee kan maken, snap ik oprecht niet dat er zo veel mensen boos om zijn. Uiteindelijk zijn we met zijn alle “Nederlanders”, moeten we het feest met zijn alle kunnen vieren en moet iedereen zich goed voelen.

Dit is althans hoe ik het zie!

Ook mij sprak het betoog van Bob Leenhouwers zeer aan. Het was uit een rijk Zwarte-Pieten-leven gegrepen en bracht nuances aan in de zwart-wit-discussie die de laatste jaren gaande is.
Op één punt lijkt er sprake te zijn geweest van een misverstand. Mijn commentator schrijft namelijk: ‘Ik geloof niet dat er iemand stelt dat Piet racistisch zou zijn.’ Daar heeft hij gelijk in: ook ik beweerde niet dat Zwarte Piet racistisch is. Het ligt precies andersom: zoals ik in het begin van mijn betoog schreef, worden juist zijn aanhangers van een racistische mentaliteit verdacht.
En daar zit hem ook precies de pijn: iemand verdenken van een racistische mentaliteit is een beschuldiging. In feite werden en worden blanken die aan de figuur van Zwarte Piet gehecht zijn in de beklaagdenbank gezet. De beschuldiging heeft kwaad bloed gezet. In feite lokt ze ook een tegenreactie uit, die ik voorzichtigheidshalve maar in vraagvorm zal formuleren: drukt het anti-zwartepieten-activisme niet een zekere mate van ongegronde ontevredenheid en verongelijktheid uit?

Intussen moeten we inderdaad wel proberen de gemoederen tot bedaren te brengen. Dus ik zal me ook niet opwinden over de komst van gele, groene, blauwe, rode, oranje en misschien zelfs paarse pieten. Onherkenbaarheid zal waarschijnlijk wel noodzakelijk blijven, en dat geldt niet alleen voor de knechten maar ook voor de sint zelf. Ook die kan dus misschien wel zijn huidskleur veranderen, maar niet zomaar zijn alles verhullende baard afleggen. Trouwens, moet hij niet in zijn uitmonstering zijn traditionele, al dan niet kerkelijke waardigheid bewaren die zijn profane concurrent van eind december al lang verloren of zelfs nooit bezeten heeft?