Begrijp me niet verkeerd. Ik heb niets tegen groen. Maar wel tegen de manier waarop. Ik mis ook de bioversiteit. Ik zie geen enkele appel-, kersen, peren of perzikenboom. Ik heb vorige jaar 50 frambozenstruiken geplant op een plekje aan de halvemaanstraat. Sloeg bijna allemaal aan. Helaas, de ongeletterde en ongeïnteresseerde plantsoendienst is er 1 keer met de maaier overeen gegaan. Nu staat er alleen nog maar onkruid.

Er stonden, in een ander perkje op de halvemaanstraat, 2 zilverbessen. Een vroege en een late, qua bloei en vruchtdraging. Ooit met liefde geplant. Zijn gerooid! Waarom? Desinteresse? Geen passie? Incompetentie? Of……. economisch belang? Doet nog steeds pijn als ik eraan denk.
Ik hoorde dat contracten met plantsoendiensten worden afgesloten op basis van welke planten er in een perkje staan. Tja, dat wil dan zeggen dat wanneer er iets anders staat er een ander contract moet worden afgesloten of het wordt gerooid. Maakt niet uit hoe zeldzaam of waardevol de begroeiing was. Ik vermoed dat deze manier van handelen ontstaat vanuit digitale modellen, uitermate geschikt voor mensen die niet meer zelf kunnen nadenken. Maar het verziekt wel de echte wereld.

Een kennis van mij werkt voor een plantsoendienst. Heeft zijn ogen niet in de broekzak zitten. Hij spreekt zich uit en hoort nog wel eens wat. Je wil niet weten wat hij voor een verhalen heeft. Om te huilen.

Dat ‘Wie onderhoudt al dat groen?’ van jou getuigt van een economisch geweten. Ook jij hebt de mindere tijden meegemaakt toen de vraag niet was wie het onderhoud zou uitvoeren maar hoe het in hemelsnaam te bekostigen. Je stelt de vraag, ik zoek nog even naar het antwoord. Ik hoop dat er ook verantwoordelijken zijn die daarmee bezig zijn…