Reacties op: Ik weet niet wat ik mag vinden

Door: Rien Valk

Rien Valk — Tue, 31 Mar 2020 19:30:07 +0000

Beste Peer,

Net als Wim zou ik graag een langer artikel van je willen zien over jouw stellingname.

Maar even voortbordurend op jouw reactie, we stellen even hypothetisch jij hebt twee zonen voor mijn part een tweeling om het nog scherper te stellen. Ze zijn helaas niet even slim de een begrijpt alles prima en de andere niet en is daarnaast ook nog eens wat nonchalant, eigenwijs en moeilijk te overtuigen.
Ze zijn alle twee ziek de een doet braaf alles wat de medici hem voorschrijven de ander doet dat veel en veel minder en “vergeet” nog wel eens iets.
Laat jij een van de twee vallen?

Vertaal dit na alle Nederlanders

Door: Wim

Wim — Sun, 29 Mar 2020 15:35:27 +0000

In antwoord op Peer Notermans.

Peer, wat wordt het dan? De grootste patser wel zorg en de rest zoekt het maar uit?
Volgens mij willen we dat niet in Nedérland.

Of je wel of niet corona patiënt bent wordt niet veroorzaakt door oefeningen en pillen, maar door toeval.

Kortom, ik begrijp je redenering niet helemaal. Kun je die in een wat langer artikel misschien duidelijk maken?

Door: Peer Notermans

Peer Notermans — Sun, 29 Mar 2020 13:42:10 +0000

Om de discussie wat scherper te maken het volgende.
Al voor de capaciteitscrisis was het dubieus of alle burgers gelijke rechten hebben in gezondheidsland. Afgezet tegen de verwaarlozing van plichten door velen. Luister eens naar artsen die er zeker van zijn dat veel patienten de voorgeschreven medicijnen niet innemen. Of naar de fysiotherapeuten die er aantoonbaar zeker van zijn dat clienten de overeengekomen oefeningen nalaten.
Als reactie hierop gaan sommigen twijfelen aan het blijven participeren in solidaire verzekeringen. En wordt de neiging “Na U” geringer.
Wordt vervolgd?

Door: Gerrit Goosen

Gerrit Goosen — Thu, 26 Mar 2020 12:45:00 +0000

Bam !! dat kwam vanmorgen wel even binnen, dat bovenstaande stuk van Wim.
De vraag of we als de nood aan de man komt onze plaats op de I.C. af willen staan aan een jongere en van verdere medische behandeling als oudere af moeten zien.
Hoe is het zover gekomen dat we dit soort vragen aan mensen moeten stellen?
Mijn inziens komt het door de jarenlange bezuinigingen die ons door de strot zijn geduwd als zijnde noodzakelijk.
Het gevolg is dat er nu een tekort is aan bedden, apparatuur, bekwaam personeel etc.etc.
Klaarblijkelijk barsten we nu van het geld in plaats van de juiste investeringen gedaan te hebben.
Het is heel wrang dat precies daar waar we bezuinigd hebben er nu tekorten zijn.
Personeel in vitale beroepen zijn dezelfde mensen die hebben moeten vechten om een redelijk salaris te mogen verdienen.
Er is geen vooruitziende blik geweest op wat er allemaal in de toekomst kon gebeuren. Geld was het wat telt. Daar hebben we nu genoeg van maar helaas hebben we geen spullen en mensen meer..
Sterkte bij de keuze.

Gerrit

Door: Rien Valk

Rien Valk — Thu, 26 Mar 2020 00:14:25 +0000

Dat is een moeilijke. Ik ben niet bang voor de dood en denk er veel vaker over na dan vroeger, dat was al zo voor dat het coronavirus ons overviel. Daarbij is er qua levensverwachting niet zo heel veel meer over.

Ik kan me dus voorstellen mocht ik in de zelfde situatie terecht komen als pastoor Baradelli en me weliswaar doodziek nog bewust ben van alles, ik in mijn overweging de overblijvende kwaliteit van leven na genezing zou mee nemen en dan voor het zelfde zou kunnen kiezen. Je leest wel meer over ouderen die het wel genoeg vinden en er geen probleem mee hebben als hun leven afgelopen is. Ze kiezen dan om zich niet verder te laten behandelen op de IC. Het Maxima Medisch Centrum reserveerde daarvoor al een aparte ruimte waarin de zieke en de familie afscheid kunnen nemen.

Maar als je nog vitaal bent en midden in het leven staat met een goed kans op overleven dan wordt zo’n keuze lastig zo niet onmogelijk. Misschien zijn geestelijken daar beter op voorbereid?