Blijft wel het feit, dat de actuele toelating van de twee Armeense tieners het resultaat is van jarenlang verzet tegen de wet, Want volgens staatssecretaris Harbers heeft hun moeder eindeloos – maar tot in de hoogste instantie vergeefs – tegen terugzending naar Armenië geprocedeerd. Haar kinderen heeft zij achtergelaten. Toen ook voor hen uitzetting dreigde, stak er een storm van verontwaardiging op. Hulpverleningsprofessionals sprongen voor hen in de bres, ze kregen zeer veel aandacht van de media en daardoor massale publieke steun. En toen dat alles uiteindelijk toch niet bleek te helpen, namen de beide jongelui – waarschijnlijk op instigatie van fanatieke sympathisanten – hun toevlucht tot verdwijning.
En tot mijn niet geringe verbazing zagen twee invloedrijke politici, Pechtold en Seegers, dat plotseling als een bedreiging voor hun veiligheid – alsof de politie voor deze kinderen opeens niet meer hun beste vriend was – en zwenkten met hun mening 180 graden, waardoor ook Harbers’ rug opeens knakte.