Screenagers een mooie vondst. Dat geld niet alleen voor tieners ook de volwassenen kunnen er wat van als je zo eens rond kijkt. Het in de SF serie Startrek geïntroduceerde schermpje is werkelijkheid geworden in de vorm van onze mobiel die we kennelijk steeds minder makkelijk kunnen missen. Maar dat is ook niet zo gek gezien de functies als agenda, foto/video camera, vraagbaak, fotoalbum, waarbij ook de banken graag meedoen met app’s als tikkie enz. Het gaat er nu om, om dat ding een normale plaats te geven en onze “gezicht tot gezicht” contacten ook in ere te houden zonder dat te laten verstoren door al teveel mobiele schermpjes.

Wat het zuchten op de achterbank betreft, of we dat moeten willen….. ik herinner me dat de VHS video recorder het won van de technisch betere V2000 van Philips omdat volgens de berichten Frits Philips geen erotiek op die banden wilde hebben.
Een robot die de mens tot steun kan zijn, gehandicapten kan ondersteunen, helpt de eenzaamheid te verlichten, op de kinderen kan passen, alzheimer patienten afleid en bijstaat en wat voor taken we nog meer kunnen bedenken lijkt me de moeite waard. Als de sexindustrie die ontwikkeling indirect stimuleert, prima toch?

Wanneer zal de robot een betaalbare hulp zijn voor ons allemaal?

Zoals je weet heb ik tieners en ik las van de week de Engelse samenstelling screenagers. Daar lijkt het soms wel echt op. Ik ken ontwrichte gezinnen omdat zoonlief gamet tot ie erbij neervalt. Cijfers op school beneden alle peil maar wel een nieuwe high score of een hoger level in Fortnite. Er zijn kinderen waarvan ik weet hoe mooi zij een verhaal schrijven kunnen, maar de keuze niet maken om de computer daar een keertje voor te gebruiken. Een vlogger volgen is iets anders dan een goeie zijn. Wat gebeurt er met de creativiteit? Een heel ander voorbeeld: we proppen een auto vol elektronische veiligheidsaccessoires. We voelen ons vervolgens veiliger en gaan daardoor grotere risico’s nemen dan we daarvoor deden. Ik filosofeer eventjes vrijelijk door en combineer wat ik zojuist schreef met jouw oorspronkelijke ‘robotliefde’-verslag: het zou me niet verbazen als een zelfrijdende Tesla vroeg of laat gebruikt wordt om zelfsturend en al plaats te bieden aan voormalig bestuurder/ster die op de achterbank de liefde bedrijft met een zacht zuchtende rubberen Robbie of Robin. Niet omdat het moet, maar omdat het kan. Moeten we het ook willen?

Of de aandacht voor die ontwikkeling onvoldoende is, is niet makkelijk te beoordelen, Er is in elk geval een groep mensen die zich er wel mee bezig houdt, getuige een open brief aan de Europese commissie Artificial Intelligence and Robotics naar aanleiding van het idee om robots mensenrechten te geven. Daar werd ook in de Nederlandse pers aandacht aan geschonken.

Het is en blijft zeker zinvol om je bij iedere technologische ontwikkeling af te vragen of die ook bijdraagt aan ons levensgeluk, gezondheid en het goede beheer van dat bolletje in de kosmos waarop wij leven.

Bij technologie die ons of onze kinderen schaad waaraan denk je dan?