Vrienden maak je door de talenten van mensen te onderkennen en die vervolgens te helpen ontwikkelen. Soms moet je ze daarbij stimuleren, soms moet je juist remmen.

Bij de ontwikkeling van de binnenstad betekent dat de juiste mensen een passende pet geven.

Zo is Winy Maas een bekwaam architect die vaak mooie gebouwen kan ontwerpen en die leuke futuristische fantasieën kan opschrijven. Maar hij kan geen grote stedebouwprojecten leiden, omdat hij de neiging heeft de realiteit uit het oog te verliezen.
Zijn rol als coördinator is een verkeerde pet.

Zo is wethouder Yasin Torunoglu een bekwame, voortvarend politicus met oog voor nieuwe mogelijkheden. Maar hij laat het participatieproces niet goed verlopen. Vooral niet door verkeerde timing en slordigheid bij de voorbereiding en uitvoering. Zijn rol als leider van het participatieproces is ook een verkeerde pet.

Van overige leidinggevenden ken ik praktisch niemand. Daar schrijf ik dus niets over, maar die moet het stadsbestuur eens goed evalueren.

Kortom, met het toekennen van de juiste pet aan de juiste persoon zal het wel goedkomen. Het is een kwestie van eerlijk en intensief reflecteren om vervolgens de leiding te reorganiseren.
Misschien vinden die personen dat eerst niet leuk, maar later zullen ze meer vreugde beleven aan de juiste pet.

Motto: als je altijd met beide benen op de grond staat dan kom je nooit een stap verder, dus ….