Een heerlijk stuk, ook al gaat het om een diep-triest en ontluisterend gebeuren.
Als de Raad haar eigen rol serieus neemt, eist ze eerst een totaal visie op het hele gebied van Stationsplein (District E) tot aan de Dommel, waarin in elk geval aan de orde moet komen:
– groen & water en handhaving bestaande bomen
– handhaving en verbetering van de Ecologische Verbindingszone van de Dommel
– hittestress en schaduwwerking
– beperking geluidshinder
– infrastructuur / fietsen / verkeersafwikkeling
– perspectieven voor de bestaande horeca
– veiligheidsrisico’s (gevaarlijke stoffen op het spoor)
– een herbezinning op de behoefte aan kantoorruimte in de hele stad als gevolg van en na de coronacrisis
– prioriteit voor woningen voor mensen met inkomen onder € 40.000 (sociale woningbouw) en voor
“middeldure huur” die NIET omhoog mag schieten bij verandering van huurder. De groep tot €40.000
heeft de slechtste perspectieven op de woningmarkt en moet vaak 7-10 jaar (!) wachten op een betaalbare
woning. Het uitgangspunt van 20% sociale woningbouw is een a-sociaal uitgangspunt Het betekent in feite
dat het College de nu al vergaande tweedeling nog verder wil laten verscherpen. Het gaat hier wel om de
mensen die onze stad draaiende houden, schoonhouden, om veel zorgmedewerkers, handhavers, mensen
in basisonderwijs, lager geschoold technisch en productiepersoneel, veel mensen in de bouw, de hele
logistieke sector, veel winkel- en horecamedewerkers enzovoort enzovoort.

Mar ja, het voortbestaan van het College is heilig, en dus is alles geoorloofd. Het is met name ontluisterend hoe GroenLinks en de PvdA raadsleden als makke schapen slaafs alles slikken, zelfs als dat ernstige schendingen van rechten van inwoners en van de lokale democratie inhoudt.
Raadsleden zijn gekozen zonder last en ruggenspraak. Dat betekent niet gebonden zijn aan afspraken met wie dan ook (toezeggingen aan kiezers, instituten, bedrijven e.d.), en ook niet binnen een College-akkoord.
Heel vaak blijkt het belang van de eigen wethouder en/of de coalitie belangrijker dan de belangen van de inwoners en de stad als geheel.
Dat is verwording van de lokale democratie, en om “John-met-de-lange-tenen” te citeren, is een ééncellige visie op de rol die raadsleden hebben te spelen.

Door nu voor een andere koers te kiezen bij de plannen voor District-E en Lichtoven/Edge kan de Gemeenteraad alsnog laten zien meer te zijn dan een tandeloos slaafs geheel, op een enkele uitzondering na.