Beste Matt,

Dankjewel voor je reactie. Ik doe mijn best, denk ik, om een zo compleet mogelijk beeld te schetsen van wat er die avond is gezegd. Dat blijkt al best moeilijk, want ik schrijf een ander verslag dan Peer Notermans in zijn verslag.

Nu kan het ook zijn dat jij doelt op de uitleg zoals de heer Pen die verzorgde.

In beide gevallen wil ik je vragen inhoudelijk te reageren, want ‘ouwehoeren’ dat zegt niet zoveel. Op welke punten ben je het niet met hem / mij eens? Kun je ook aangeven waarom niet? Ik nodig je overigens van harte uit om een eigen bijdrage te schrijven over dit of andere onderwerpen die je interesseren.

Hartelijke groeten,

Bob

Merci Wim, ik heb het met veel genoegen gecomponeerd.

Gaan we gewoon door met streven naar flats van 150 meter hoog of verandert er iets in dat plan?
En als er iets moet veranderen, hoe weten de Beleidsmakers en Beslissers dan dat ze de bocht om moeten? Hoe bereik je die BeBe’s? Ik zou het niet weten.

Ook over de flat-trek werd gisteren iets beweerd. Als ik het goed begreep zouden veel ouderen best bereid zijn om hun half lege eengezinswoning op te geven voor een mooi appartement. Maar die zijn er dus niet, aldus de spreker (de appartementen zijn er niet, de verhuisbereide ouderen wel). In de praktijk zie ik vooral het gelukzalige beeld dat ouderen graag lekker blijven wonen waar ze het al lang fijn hebben of lang fijn hebben gehad. Eén oudere ken ik nu al bijna 50 jaar en zij kreeg laatst, op bijna 85 jarige leeftijd de vraag gesteld: “Mevrouw, hoe ziet u uw toekomst?”. Elke letter van haar antwoord typeert haar…: “Mijn toekomst? Die ligt achter me.”. en daarmee gaf ze in dit geval perfect aan in het ‘hier en nu’ te leven. Ze voelt zich thuis. Die krijg je echt haar huis niet uit. Maar wie al langer meeleest weet dat de mate van geluksgevoel niet eens bepalend is. Ook mensen die eigenlijk niet meer zelfstandig kunnen wonen in hun hele grote huis voelen niet de omvang maar het bekende. Elke geur, elk geluidje en kijken heen door die ene scheur in het plafond. Met andere woorden Rien, lekker thuis doorwonen!

Hoe mooi zou het zijn om hier op DSE met betrokken burgers bestuurders en ontwerpers verder te kunnen filosoferen. Om te komen tot een binnenstad die we wel zien zitten.

Het huis met een tuintje van 6 x 6 meter heb ik al en alleen zeer zware ouderdomsgebreken kunnen mij en mijn echtgenote er toe bewegen om dat tuintje op te geven voor een appartement. Maar dan komt een bejaardenhuis eerder in aanmerking.

Natuurlijk zijn er ook Eindhovenaren die een tuin(tje) en tuinieren niet zien zitten en zich in een flat/appartement helemaal senang voelen maar dat is geen meerderheid, toch? Die zouden we bij voldoende draagkracht de binnenstad kunnen aanbieden.