<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>
	Reacties op: Van onderwijsrestaurant naar leerfastfood	</title>
	<atom:link href="https://dse.nl/van-onderwijsrestaurant-naar-leerfastfood/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://dse.nl/van-onderwijsrestaurant-naar-leerfastfood/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=van-onderwijsrestaurant-naar-leerfastfood</link>
	<description>Het digitale ontmoetings- en meningsvormende platform voor de regio Eindhoven</description>
	<lastBuildDate>Sat, 19 Apr 2025 15:27:39 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=6.9.4</generator>
	<item>
		<title>
		Door: BreugelJaap		</title>
		<link>https://dse.nl/van-onderwijsrestaurant-naar-leerfastfood/#comment-6632</link>

		<dc:creator><![CDATA[BreugelJaap]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 19 Apr 2025 15:27:39 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://dse.nl/?p=23668#comment-6632</guid>

					<description><![CDATA[Enkele losse opmerkingen naar aanleiding van de tekst over de taak van de docent:

‘De docent houdt zich vooral bezig met het coachen van studenten bij de uitwerking van hun leervragen, het uitstippelen van leerroutes en het maken van relevante keuzes. De studenten worden middels (germanisme annex oud taalgebruik) periodieke coachinggesprekken door de docent begeleid.’ (coachingsgesprekken?

Mijn leven nu zover gevorderd dat ik inmiddels 5 generaties onderwijs enigszins kan overzien. 
Met de komst van de industriële revolutie rond 1875 begon ook een ongekende groei van het onderwijs.

Mijn grootvader en grootmoeder van vaderszijde leerden voor onderwijzer bij het lager onderwijs. Dat gebeurde toen nog door meewerken als leerling-onderwijzer op een school en daarbij op zaterdag speciaal onderwijs te volgen van de hoofdonderwijzer. Ze zagen het onderwijs als uitermate belangrijk voor de ontwikkeling van kinderen, die voordien vaak kinderarbeid moesten verrichten. Rond 1900 begon ook het middelbaar onderwijs sterk te groeien, niet alleen mulo, hbs, gymnasium, maar ook de ambachtsscholen.
Deze grootvader vond het onderwijs zo belangrijk dat hij 6 van zijn 9 kinderen tijdens het begin van de 20e eeuw in eigen school heeft opgeleid tot onderwijzer, geheel volgens de 19e eeuwse traditie. Voordat ik wist hoe de opleiding van onderwijzer voor 1900 was georganiseerd, vond ik dat hoogst merkwaardig. 
de jongste zoon is nog op voorspraak van de anderen naar hbs en kweekschool gegaan, waardoor hij wel de mogelijkheid kreeg om met leeftijdsgenoten onderwijs te volgen.. 
Begin 1913 werd mijn aangetrouwde tante van moederszijde geboren. Ze was een boerendochter uit Breskens (Zeeuws-Vlaanderen). Omdat haar moeder vroeg gestorven was, moest ze na de lagere school meewerken op de boerderij door melk rond te brengen in het dorp. Maar ze hield van leren, vond school echt leuk. Daarom vroeg ze in 2025 zelf aan de schoolleiding of ze 1 dag per week naar school mocht blijven komen; haar vader vond het goed. Dat werd toegestaan en heeft ze een aantal jaren gedaan. 
Nadien is ze de Westerschelde overgestoken, in de winkel van mijn oom gaan werken, met mijn oom getrouwd en een succesvol mede-ondernemer geworden.

Mijn vader is wel opgeleid door zijn vader tot onderwijzer. Mijn moeder daarentegen heeft mulo en kweekschool gevolgd, dus onderwijzeres lagere school. 
Zij waren geen onderwijsvernieuwers, maar waren wel begaan met het het wel en wee van kinderen, zowel op school als thuis. 

Zelf heb ik geen opleiding op het gebied van onderwijs, maar wel op het gebied van bedrijfskunde en informatica. Daarbij heb ik een aantal jaren onderwijs aan volwassenen gegeven op het gebied van bedrijfskundige informatica.

Mijn 2 kinderen zijn niet opgeleid voor het onderwijs, maar voor bedrijfskunde/informatica respectievelijk voor bouwkunde/stedebouwkunde. Die hadden weinig hulp nodig bij hun opleiding.

Mijn 2 kleinkinderen kunnen af en toe wat hulp gebruiken, als scholen falen. Dan schiet me iets te binnen over het een of ander dat in hun geval van toepassing zou kunnen zijn. Zoals het onderstaande.

Het belangrijkste voor het leren, zelf en bij anderen/eventueel leerlingen vind ik:
- Het uitgangspunt dat alleen de eigen ervaringen tot goede leerresultaten leiden. Leren doe je zelf, een ander kan het niet in je hoofd praten.
- 3 essentiële technieken: Zelftesten, dus niet de toetsen enzo van de leraren, maar zelf kennis of vaardigheden uit het geheugen ophalen en controleren of het juist is. Spreiden ofwel de leerstof in de tijd verdelen, inclusief zelftesten. Plannen dat wil zeggen zo vroeg mogelijk te weten komen wanneer je het echt goed moet weten of kunnen, niet just-in-time.
- Vertrouwen, de docent geeft het voorbeeld door de leerlingen te vertrouwen. En andersom moeten leerlingen de docent kunnen vertrouwen.

De inhoud van het citaat aan het begin van mijn reactie is nogal vaag. Niemand kan alles weten. Een docent dient goede vakkennis en ervaring te hebben, aan de aanbodzijde. Dat is iets anders dan Google of Chatgpt een vraag stellen.
En ook belangstelling voor het wel en wee van leerlingen.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Enkele losse opmerkingen naar aanleiding van de tekst over de taak van de docent:</p>
<p>‘De docent houdt zich vooral bezig met het coachen van studenten bij de uitwerking van hun leervragen, het uitstippelen van leerroutes en het maken van relevante keuzes. De studenten worden middels (germanisme annex oud taalgebruik) periodieke coachinggesprekken door de docent begeleid.’ (coachingsgesprekken?</p>
<p>Mijn leven nu zover gevorderd dat ik inmiddels 5 generaties onderwijs enigszins kan overzien.<br />
Met de komst van de industriële revolutie rond 1875 begon ook een ongekende groei van het onderwijs.</p>
<p>Mijn grootvader en grootmoeder van vaderszijde leerden voor onderwijzer bij het lager onderwijs. Dat gebeurde toen nog door meewerken als leerling-onderwijzer op een school en daarbij op zaterdag speciaal onderwijs te volgen van de hoofdonderwijzer. Ze zagen het onderwijs als uitermate belangrijk voor de ontwikkeling van kinderen, die voordien vaak kinderarbeid moesten verrichten. Rond 1900 begon ook het middelbaar onderwijs sterk te groeien, niet alleen mulo, hbs, gymnasium, maar ook de ambachtsscholen.<br />
Deze grootvader vond het onderwijs zo belangrijk dat hij 6 van zijn 9 kinderen tijdens het begin van de 20e eeuw in eigen school heeft opgeleid tot onderwijzer, geheel volgens de 19e eeuwse traditie. Voordat ik wist hoe de opleiding van onderwijzer voor 1900 was georganiseerd, vond ik dat hoogst merkwaardig.<br />
de jongste zoon is nog op voorspraak van de anderen naar hbs en kweekschool gegaan, waardoor hij wel de mogelijkheid kreeg om met leeftijdsgenoten onderwijs te volgen..<br />
Begin 1913 werd mijn aangetrouwde tante van moederszijde geboren. Ze was een boerendochter uit Breskens (Zeeuws-Vlaanderen). Omdat haar moeder vroeg gestorven was, moest ze na de lagere school meewerken op de boerderij door melk rond te brengen in het dorp. Maar ze hield van leren, vond school echt leuk. Daarom vroeg ze in 2025 zelf aan de schoolleiding of ze 1 dag per week naar school mocht blijven komen; haar vader vond het goed. Dat werd toegestaan en heeft ze een aantal jaren gedaan.<br />
Nadien is ze de Westerschelde overgestoken, in de winkel van mijn oom gaan werken, met mijn oom getrouwd en een succesvol mede-ondernemer geworden.</p>
<p>Mijn vader is wel opgeleid door zijn vader tot onderwijzer. Mijn moeder daarentegen heeft mulo en kweekschool gevolgd, dus onderwijzeres lagere school.<br />
Zij waren geen onderwijsvernieuwers, maar waren wel begaan met het het wel en wee van kinderen, zowel op school als thuis. </p>
<p>Zelf heb ik geen opleiding op het gebied van onderwijs, maar wel op het gebied van bedrijfskunde en informatica. Daarbij heb ik een aantal jaren onderwijs aan volwassenen gegeven op het gebied van bedrijfskundige informatica.</p>
<p>Mijn 2 kinderen zijn niet opgeleid voor het onderwijs, maar voor bedrijfskunde/informatica respectievelijk voor bouwkunde/stedebouwkunde. Die hadden weinig hulp nodig bij hun opleiding.</p>
<p>Mijn 2 kleinkinderen kunnen af en toe wat hulp gebruiken, als scholen falen. Dan schiet me iets te binnen over het een of ander dat in hun geval van toepassing zou kunnen zijn. Zoals het onderstaande.</p>
<p>Het belangrijkste voor het leren, zelf en bij anderen/eventueel leerlingen vind ik:<br />
&#8211; Het uitgangspunt dat alleen de eigen ervaringen tot goede leerresultaten leiden. Leren doe je zelf, een ander kan het niet in je hoofd praten.<br />
&#8211; 3 essentiële technieken: Zelftesten, dus niet de toetsen enzo van de leraren, maar zelf kennis of vaardigheden uit het geheugen ophalen en controleren of het juist is. Spreiden ofwel de leerstof in de tijd verdelen, inclusief zelftesten. Plannen dat wil zeggen zo vroeg mogelijk te weten komen wanneer je het echt goed moet weten of kunnen, niet just-in-time.<br />
&#8211; Vertrouwen, de docent geeft het voorbeeld door de leerlingen te vertrouwen. En andersom moeten leerlingen de docent kunnen vertrouwen.</p>
<p>De inhoud van het citaat aan het begin van mijn reactie is nogal vaag. Niemand kan alles weten. Een docent dient goede vakkennis en ervaring te hebben, aan de aanbodzijde. Dat is iets anders dan Google of Chatgpt een vraag stellen.<br />
En ook belangstelling voor het wel en wee van leerlingen.</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
		<item>
		<title>
		Door: bleenhouwers		</title>
		<link>https://dse.nl/van-onderwijsrestaurant-naar-leerfastfood/#comment-6630</link>

		<dc:creator><![CDATA[bleenhouwers]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 18 Apr 2025 09:00:34 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://dse.nl/?p=23668#comment-6630</guid>

					<description><![CDATA[In antwoord op &lt;a href=&quot;https://dse.nl/van-onderwijsrestaurant-naar-leerfastfood/#comment-6629&quot;&gt;Gerda Rovers&lt;/a&gt;.

Nou Gerda, dat zouden veel collega&#039;s zeer waarderen!]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>In antwoord op <a href="https://dse.nl/van-onderwijsrestaurant-naar-leerfastfood/#comment-6629">Gerda Rovers</a>.</p>
<p>Nou Gerda, dat zouden veel collega&#8217;s zeer waarderen!</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
		<item>
		<title>
		Door: Gerda Rovers		</title>
		<link>https://dse.nl/van-onderwijsrestaurant-naar-leerfastfood/#comment-6629</link>

		<dc:creator><![CDATA[Gerda Rovers]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 18 Apr 2025 08:56:53 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://dse.nl/?p=23668#comment-6629</guid>

					<description><![CDATA[Wat een geweldig artikel! Een eye-opener zogezegd in goed Nederlands. Ik ben al 38 jaar schuldig aan dat zinloos tijdverdrijf. Nu dan eindelijk het puberbrein serieus genomen wordt, neem ik niet eens mijn verantwoordelijkheid om echt &#039; onderwijs&#039; te gaan geven. Misschien moet ik mijn pensioen heroverwegen.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Wat een geweldig artikel! Een eye-opener zogezegd in goed Nederlands. Ik ben al 38 jaar schuldig aan dat zinloos tijdverdrijf. Nu dan eindelijk het puberbrein serieus genomen wordt, neem ik niet eens mijn verantwoordelijkheid om echt &#8216; onderwijs&#8217; te gaan geven. Misschien moet ik mijn pensioen heroverwegen.</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
	</channel>
</rss>
