<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	
	>
<channel>
	<title>
	Reacties op: Wanneer familie ineens een probleem wordt	</title>
	<atom:link href="https://dse.nl/wanneer-familie-ineens-een-probleem-wordt/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>https://dse.nl/wanneer-familie-ineens-een-probleem-wordt/?utm_source=rss&#038;utm_medium=rss&#038;utm_campaign=wanneer-familie-ineens-een-probleem-wordt</link>
	<description>Het digitale ontmoetings- en meningsvormende platform voor de regio Eindhoven</description>
	<lastBuildDate>Mon, 13 Apr 2026 18:37:53 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	<generator>https://wordpress.org/?v=7.1.4</generator>
	<item>
		<title>
		Door: Bob		</title>
		<link>https://dse.nl/wanneer-familie-ineens-een-probleem-wordt/#comment-6867</link>

		<dc:creator><![CDATA[Bob]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 13 Apr 2026 18:37:53 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">https://dse.nl/?p=25010#comment-6867</guid>

					<description><![CDATA[Wat een heerlijk betoog! Risico&#039;s nemen omdat je vertrouwen hebt in mensen, of juist tot niks komen omdat je elke vorm van risico probeert te mijden. Het laatste lijkt de &#039;veilige&#039; keuze, terwijl het uitbannen van risico vaak de doodsteek is voor het voortbestaan van een bedrijf, een afdeling of een succesvolle voetbalploeg.

Ik beschouw dit soort decreten als sub-optimalisatie: je &#039;optimaliseert&#039; op één specifiek vlak, vaak omdat het makkelijk vast te stellen en te beïnvloeden is. Voor velen is het duidelijk dat de speerpunt van het nieuw geformuleerde beleid niet prikt waar het nodig is. Waar ingrijpen wél zou helpen is dat vaak complexer en soms zelfs als &#039;snijden in eigen vlees&#039;. Dat stellen managers vaak uit tot het te laat is. Gemiste kansen, dat zijn het.

Dezelfde grutter presteerde het om een kleine tien jaar geleden een vriendin van me af te wijzen als medewerkster van een vleesafdeling. Men had de voorkeur gegeven aan iemand met meer ervaring. Dat verbaasde me, aangezien mijn bekende meer dan tien jaar ervaring had bij in totaal drie slagers, waaronder keurslagers. De nieuwe en dus meer ervaren medewerkster bleek een jongedame van nog geen 20 jaar oud. We kunnen er nog steeds om lachen, maar het is natuurlijk om te janken.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>Wat een heerlijk betoog! Risico&#8217;s nemen omdat je vertrouwen hebt in mensen, of juist tot niks komen omdat je elke vorm van risico probeert te mijden. Het laatste lijkt de &#8216;veilige&#8217; keuze, terwijl het uitbannen van risico vaak de doodsteek is voor het voortbestaan van een bedrijf, een afdeling of een succesvolle voetbalploeg.</p>
<p>Ik beschouw dit soort decreten als sub-optimalisatie: je &#8216;optimaliseert&#8217; op één specifiek vlak, vaak omdat het makkelijk vast te stellen en te beïnvloeden is. Voor velen is het duidelijk dat de speerpunt van het nieuw geformuleerde beleid niet prikt waar het nodig is. Waar ingrijpen wél zou helpen is dat vaak complexer en soms zelfs als &#8216;snijden in eigen vlees&#8217;. Dat stellen managers vaak uit tot het te laat is. Gemiste kansen, dat zijn het.</p>
<p>Dezelfde grutter presteerde het om een kleine tien jaar geleden een vriendin van me af te wijzen als medewerkster van een vleesafdeling. Men had de voorkeur gegeven aan iemand met meer ervaring. Dat verbaasde me, aangezien mijn bekende meer dan tien jaar ervaring had bij in totaal drie slagers, waaronder keurslagers. De nieuwe en dus meer ervaren medewerkster bleek een jongedame van nog geen 20 jaar oud. We kunnen er nog steeds om lachen, maar het is natuurlijk om te janken.</p>
]]></content:encoded>
		
			</item>
	</channel>
</rss>
