Nadat de stad financieel een aantal keer aan het infuus is gelegd, is zij inderdaad afhankelijk gemaakt van de verschillende Stichtingen waarin Brainport als brand op is geplakt.
Dat heeft tijdelijk gewerkt, en nu wordt dit model wat ruwer door de strotten van de burgers geduwd.
Dit uithangbord Brainport werkt maar ten dele.

De basis infrastructuur van de ruimtelijke -, maar ook de sociaal maatschappelijke voorzieningen is kapot gemaakt.
Dit is gebeurd door de heersende vaste politiek, in samenwerking met een klein heersend ambtelijk topdeel.
Een top die onevenredig, als kruideniers administrateurs de stad probeert verder te brengen. En daar is zij niet succesvol in.

We zien als burgers allemaal dat dit niet gaat lukken. Zelfs niet nu er nog meer gemeentelijk vastgoed wordt afgestoten, openbare grond is/wordt verkocht, en de stad als de wiedeweerga veel torens de grond uit moeten zien te stampen, om het gemeentelijk inkomsten model te kunnen laten bestaan. Los van het niet goed aangepakte woningbouw vraagstuk, waardoor 40.000 Eindhovenaren problemen hebben…
Dat er in de gemeentelijk vaste dichtgeslibte lasten moet worden gesneden, om een omvormingsproces te starten, hoor je geen partij zeggen. Hierbij zal er minimaal 150 tot 250 miljoen aan subsidiestromen moeten verdwijnen, om de leefbaarheid te verbeteren en mensen zelf weer in deze stad te laten investeren met hun eigen geld i.p.v. de vaste subsidie verdeelstroom methodologie.

Deze stad met haar politieke-ambtenaren of zijn het ambtelijke-politici is dood, of doodziek.
Toch zal deze stad, door blijven leven.
En dat gebeurt zolang er bier kan blijven worden geschonken, en er af en toe naar voetbal kan worden gekeken, en de pillen evenementen weer los mogen gaan.
Dat is de rauwe werkelijkheid van overmorgen.

Het is niet voor niets dat lokale partijen terrein winnen, zoals Thea ten Have schrijft: ‘Inwoners meer zelf laten beslissen moet’ In de brochure https://vng.nl/sites/default/files/divers-groot-dichtbij.pdf die ingaat op plaatselijke partijen in Nederland.
We zouden het voorstel van Wim een ruime kans moeten geven,

Waarbij ik me afvraag of deze aanhef hieronder van Bob: ‘Het probleem is dat ook eenlingen de kluit kunnen belazeren’. een echt probleem is. Dat mensen de zaak kunnen besodemieteren, betekend niet dat we ons moeten laten weerhouden om te experimenteren, toch? Als er van de 45 raadsleden een is die fout wil, zijn er 44 die hem kunnen corrigeren zonder dat hij of zij zich kan verschuilen achter een partij discipline.

Maar misschien moeten we nog een stapje verder gaan en ons verdiepen in de ideeën van David Van Reybrouck, die in zijn boek ‘Tegen Verkiezingen’ oproept tot een gemoderniseerde verkiezingsvorm uit het oude Griekenland via loting. Een korte samenvatting en een interview in buitenhof zijn hieronder terug te zien: